Girlbeast

Ines Borovac ontving een bijdrage voor de ontwikkeling van nieuw werk. Girlbeast is een videowerk dat de kracht van de dierlijke aard, instincten en verlangen van meisjes onderzoekt binnen een roofzuchtige economie. Door een groep meisjes in een stedelijke omgeving te plaatsen naast een kudde lammeren, verschuift het project de positie van het jonge meisje van symbool van consumptie aan het einde van de patriarchale ‘voedselketen’ naar een wezen dat in staat is haar eigen wereld, zintuigen en relaties te scheppen. Zoals Anne Boyer schrijft in When the Lambs Rise Up Against the Bird of Prey: “Het lam dat zich te veel onder de wolven bevond, ontdekte dat de remedie was om nog dierlijker te worden.” De video onderzoekt wat er mogelijk wordt wanneer het ‘meisje’ ophoudt te functioneren als een beeld voor consumptie en terugkeert naar instinct: naar non-verbale, mens-lam gebaren en belichaamde vormen van communicatie, bescherming en zorg. Door kuddegedrag aan te nemen, creëren de meisjes nieuwe vormen van collectief waarnemen, afstemmen en spelen, en ontdekken ze realiteiten die ontoegankelijk zijn voor de roofzuchtige wereld.

Ines is een multidisciplinaire kunstenaar die momenteel in Amsterdam woont en werkt. Haar praktijk omvat performance, multimediale installaties, bewegend beeld en performatieve objecten. Ze wordt gedreven door de vraag hoe schadelijke machtsdynamieken gecodeerd worden in gemarginaliseerde lichamen en hoe onderdrukkende traditionele systemen zich aanpassen en herbevestigen binnen hedendaagse digitale controlestructuren. Centraal in Borovacs werk staat het lichaam als plaats van verzet: een vaten dat gevangen zit tussen de zichtbaar gewelddadige gebaren van traditie en het onzichtbare geweld van het digitale. Haar praktijk beweegt zich tussen absurdisme, kwetsbaarheid, spektakel en ruwheid, met als uitgangspunt de overtuiging dat digitale controlesystemen herconfiguraties zijn van bestaande traditionele vormen, en dat het traceren van de symptomen van macht die in lichamen zijn gecodeerd, de sleutel is om deze verbinding te ontrafelen. Door machtsstructuren te verplaatsen naar absurdistische scenario's, probeert ze hun complexiteit te ontmystificeren en machtsdynamieken te herbalanceren.