Daan Russcher ontving een bijdrage voor het ontwikkelen van nieuw werk. In Staging the City’s Voids onderzoekt hij hoe de gelaagdheid en verborgen schoonheid van de marges van de stad kunnen transformeren in fysieke, begaanbare ervaringen. Waar het centrum zich presenteert als een geconstrueerd decor van gepolijste façades, begint dat beeld aan de randen langzaam af te brokkelen. Op deze plekken, die we vaak slechts passeren, ontstaat een ruwe werkelijkheid van afbladderende verf, roestende stalen constructies en verweerd beton. Met dit project zet Daan fotografische prints van verweerde stedelijke oppervlaktes om in ruimtelijke decorstukken: losse, gelaagde constructies van staal en dibond die de kijker uitnodigen om er om- en doorheen te bewegen. Hij creëert een diorama die de stad niet als een statisch geheel presenteert, maar als een dynamisch landschap vol sporen van tijd en gebruik. Zijn werk is een hommage aan het onafgemaakte en verkent de grens tussen fotografie en sculptuur.Daan werkt via een vorm van omgekeerde architectuur, waarin hij beweegt tussen de rol van kunstenaar en architect. Hij fotografeert bestaande structuren, maakt uitsneden en vormt deze als een beeldhouwer om tot nieuwe ruimtelijke vormen. Het resultaat is een oeuvre dat installatie, fotografie en sculptuur met elkaar vermengt. Waar architectuur vaak streeft naar perfectie, controle en verfijning, richt hij zich op de plekken waar dit beeld scheurt: de randen van de stad, infrastructuurzones, viaducten. Ruimtes die ontworpen zijn om te functioneren, maar zelden gewaardeerd worden om hun vormgeving. Daan laat zien hoe de stad, een zorgvuldig geconstrueerd decor, begint te rafelen aan haar randen. Hij legt de façade van de geplande stad bloot en toont dat schoonheid kan bestaan in het onaffe, het mislukte, het onvolmaakte. Met zijn werk wil hij een eerbetoon brengen aan deze vergeten gebieden en hun vaak over het hoofd geziene schoonheid zichtbaar maken.